Groeten vanuit Buenos Aires

Een hotelletje voor 8 euro per man per nacht, dan verwacht je niet veel.
We hebben inderdaad een kamertje van 12 vierkante meter, 3 stapelbedden, een douche en een toilet.
Met daarbij nog een ontbijt van 8 tot 11.
En gratis draadloos internet.
Het hotel is gelegen in de Avenida de Mayo. Dat is zowat de Champs Elysée van Buenos Aires.
Onze drank kost hier: 0,5 euro voor een halve liter frisdrank en 2 euro voor een liter bier. (Bespaart ook wat over-en-weer geloop, die liters. Vanmiddag in het restaurant trouwens ook een liter Stella Artois voorgeschoteld gekregen, waarom hebben ze dat bij ons niet?) Dat alles kunnen we nuttige op het dak van het gebouw, in het zonnetje en met een beetje uitzicht.

Het weer is fantastisch: geen wolkje, allemaal zwaar verbrand teruggekeerd van het stadsbezoek van vandaag. Thibaut en ik gaan voor de rode teletubbie-look.
De stad is ook fantastisch tot zover. Al heel wat gezien en onze eerste "parilla" (grill-house) binnengelopen. Daar krijg je geen kaart voorgeschoteld, gewoon eten wat de pot schaft. Je krijgt allerlei hapjes en lappen vlees voorgeschoteld, je verdeelt gewoon binnen de groep. Met dessertjes, koffie, alles er op en er aan. 10 euro de man, daar kun je niet voor sukkelen.
We aten trouwens net naast het stadion van Boca Juniors, het heiligdom van de plaatselijke religie.

Nog wat foto- en filmmateriaal:

Een filmpje uit een natuurreservaat in Buenos Aires. Door het in- en uitzoomen lijkt het kleiner dan het in werkelijkheid was. Kijk eens naar deze knappe jongen:



En dan nog dé foto van de inmiddels beruchte uitgaansnacht in Puerto Madryn. Let op de mooie sjakosj van Thibaut.

Ronde 13 - the end

Arthur verloor. Heel de partij wat beter gestaan, maar plots zijn koelbloedigheid verloren – terwijl hij toch nog altijd comfortabel stond - en geblunderd. 5,5 op 13 is goed, maar 6,5 was uiteraard nog zoveel mooier geweest. Grote ontgoocheling net na de partij.
Thibaut haalde vlot remise met zwart, de Indiër schudde niet heel hard aan de boom. 6,5 op 13 met een TPR van ongeveer 2420 en heel weinig fouten gemaakt.
Ochtendronden zijn niet voor Belgen gemaakt. Ook Arno, vanuit een gewonnen stelling, liet zich ringeloren. Nog steeds een mooie TPR, een stuk boven zijn eigen rating met de 5 op 13.
Wouter was de enige die er in slaagde te winnen. 6 op 13 en een TPR van bijna 2300, daar mag hij uiteraard tevreden mee zijn.

Zowel in de open reeks als bij de meisjes was het tot de laatste ronde onduidelijk wie ging winnen. Bij de meisjes ging een Indische aan de haal met de titel nadat er voortdurend andere meisjes aan kop hebben gestaan.
In de open reeks kwam topfavoriet Maxim Vachier-Lagrave pas in de allerlaatste ronde opnieuw op gelijke hoogte met Sergei Zhigalko en won doordat hij sterkere tegenstanders heeft gehad.

Zo, dit was het dan. Morgenochtend vroeg vertrekken we naar Buenos Aires, waar we 3 dagen uitrusten van dit toernooi en op zondagmiddag rond 11u.15 staan we terug op Belgische bodem.
Tot die tijd zullen we niet meer online zijn.

Thibaut doet de groetjes aan papa en mama en dan is er nog een boodschap voor Tieme: “We komen je redden, man. We weten dat je al 2 weken niets meer gedronken hebt, maar we komen je redden. Houd vol.”

Ronde 12 (2)

Arthur is als eerste klaar. De verwachte variant kwam op het bord en hij kan zonder moeite remise maken. Er waren zelfs enkele kleine kansjes op voordeel. (5,5/12)
Arno slaagt er opnieuw in om zijn tegenstander te verrassen in de opening, het werd opnieuw Siciliaans. Eén keer de opening voorbij heeft hij groot voordeel waarna hij nogal optimistisch een stuk offert. Het hoort eigenlijk te verliezen, maar zijn tegenstander is niet zo bedreven in complexe, tactische stellingen en laat een eeuwig schaak toe. (5/12)
Thibaut speelt de Turk volledig weg maar geraakt nogal onnodig in zware tijdnood. Daarin loopt het volledig fout en een nul is zijn deel. (6/12)
Woutman krijgt ook een heel goede stelling tegen de Poolse grootmeester. Hij laat enkele mooie kansen liggen voordat het schip definitief kapseist. (5/12)

De tegenstanders voor de laatste ronde zijn intussen bekend. Een mooie score voor iedereen zit er zeker in. Wouter en Arthur krijgen een lager geklasseerde tegenstander, Arno een hogere, maar zeker haalbare opponent en Thibaut krijgt weer een 2400+ maar de openingen die die speelt, lijkt wel in zijn kaart te spelen.

Ronde 12 (1)

“De sfeer is koed...” en “Ze vinden het zo fijn als die konijn op de plein”, zo poneerde één van onze toptrainers het in vroeger tijden.
Het is een lang toernooi en ik ben blij dat de mot er nog niet in zit bij de Belgjes.
Thipsie-maentje blijft 3 borden per maaltijd binnenspelen (iemand enig idee waar die stylo dat steekt?), Woutman blijft even enthousiast (“Yèèèès, morgen zwart, yèèès. Yèèès, ik kan nie voorbereiden, yèèès.”), Arno heeft nog steeds bijna zijn eerste Kolo-overwinning binnen en Tuur blijft er even rustig bij.

Gisterenavond hebben we in het donker wat staan voetballen met onze Australische makker. Niet gemakkelijk met zoveel wind.
Net toen we stopten, kwam de Argentijnse TV af. Ze wouden filmen. (Het toernooi wordt hier ook vrij uitgebreid gecoverd op TV. Best wel grappig: het toernooi wordt wereldwijd vrij uitgebreid gevolgd in de schaakwereld, maar de andere toeristen in het hotel hier kijken steeds vreemd op wanneer ze ontdekken dat hier een jeugd-WK schaken bezig is.)
Neen, sorry, we stopten net. “Where's that sporting spirit?” “At the bar!”
Geen TV-carrière dus.

De paringen zijn ons niet gunstig gezind. Vier zwartpartijen tegen relatief zware tegenstand: Thibaut tegen een Turkse IM die vanalles en nog wat speelt, Wouter zowaar tegen een 15-jarige Poolse grootmeester die nog meer verschillende openingen speelt dan de Turk, Arthur tegen de Griek die zijn derde Belg op rij voorgeschoteld krijgt (en voorlopig 1,5/2 heeft) en Arno tegen een Franse Fide-meester die aan een teleurstellend toernooi bezig is.

Omdat het lang geleden is, een fotootje:



De Belgische jeugdkampioen en onze Manuel van het hotel.

Ronde 11

Na de slechte partijen was er wat tijd nodig om dit te verwerken.
Pokeren met een Australiër, een Luxemburgse en 2 Zuid-Afrikanen. Zoals te verwachten was, vaarde enkel het BNP van België daar wel bij.
Maar ja, de Australiër zat er weer bij, dus er was weer...
Arthur had wat hulp nodig, de kamerdeur gaat inderdaad niet open met een SIS-kaart. En Thibaut hadden we tegen zonsopgang ook gevonden.

De partijen.
Arno had zich voorbereid tegen de Pirc, hij ging dus uitzonderlijk nog eens 1.e4 spelen. Onmogelijk dat hij tegen een voorbereiding ging aanlopen. Zijn tegenstander was 5 minuten te laat, ging aan het bord zitten en schreef al “1.d4” op en keek toen pas naar het bord. Dat er een voorbereiding klaar lag, was wel duidelijk, dus hij speelde Siciliaans. Maar ook daar was aan gedacht, een gambietje bracht een heel snel punt, na 10 zetten was de partij eigenlijk al gedaan.
Thibaut kreeg zijn voorbereiding op het bord maar bereikte daar eigenlijk niets mee. Enkele doelloze zetten en hij mocht zich gelukkig prijzen dat hij nog niet slechter stond. Remise.
Wouter had zijn tegenstander volledig geprakt in de opening maar liet hem ontsnappen met een halfje. Jammer.
Arthur had nog eens al zijn varianten van de Sveshnikov herhaald. Niet dat het nodig zou zijn, want zijn tegenstander maakte in de vorige ronden niet echt een stevige indruk. Gevolg: Arthur bleek na een zet of 15 de voorgeschotelde variant vergeten te zijn. Hij komt volledig verloren te staan, maar de blunder kwam gelukkig nog.
3 op 4, herstel na gisteren. Morgen nog eens.

Ronde 10 (2)

Een rampdag.
Arthur vergeet in één van de hoofdvarianten van zijn Grand Prix Attack wat hij moet doen en gooit er dan een maar pion tegenaan. Verlies in 18 zetten.
Wouter wordt aangepakt zoals hij het niet graag heeft, een gelijkstaande, vrij onschuldige stelling na de opening die geduldig moet gespeeld worden. Ook hier een vrij kansloze nul.
Arno wordt verrast door zijn tegenstander en krijgt een Franse Tarrasch voorgeschoteld, waar hij eerder al succesvol mee was. Hij speelt een kromme zet waar het helemaal niet nodig was en wordt rustig opgerold.
Thibaut leek lang veel beter te staan, maar mijn schaakengine is het daar niet mee eens. Na een spannend gevecht heeft Bindrich in tijdnood iets verder gekeken (of geluk gehad).
0 op 4.
Morgen herstel?

Ronde 10 (1)

Gisterenavond was vrijdagavond, dus we hadden goede hoop dat er 's avonds wel iets open zou zijn in de stad. Fiona, een Luxemburgse die we kennen van vorige toernooien, en Sherab, een Australier (“Booooze, mate”), gingen met ons mee.
Na een lange nacht – het café begon maar vol te lopen rond 3u. 's nachts – langs het strand terug naar huis. Vanmiddag konden we vaststellen dat een reconstructie van de gebeurtenissen van voorbije nacht niet zo simpel was. Sommige stukken waren niet zo scherp. Leuke nacht gehad toch.

Zo rond 4u.30 stootten we op onze Manuel van het hotel, die ook een dansje aan het plaatsen was. Die kerel begint rond 14u. te werken, blijft tot de laatsten uit de bar vertrekken (meestal rond 2u. of 3u.) en vindt dan blijkbaar nog de tijd om eens de beentjes te strekken.

Het weer is hier ondertussen erg wisselvallig, soms zonnig en warm en een uur later weer bewolkt met een strakke wind. We zitten dan ook meestal binnen, te kaarten, naar een filmpje te kijken of naar een voetbalmatch. Ze hebben hier Fox en ESPN en we kunnen dus een heleboel matchen uit de Spaanse en Engelse competitie live meevolgen. Met Spaanse commentaar. Gooooooooooooool de Barça!

Ronde 9

We zijn ondertussen goed ingeburgerd. De communicatie met de plaatselijke Manuel (I'm from Barcelona,...) verloopt vlot: we tonen in de verte hoeveel we er nodig hebben en hij komt de Patagonia's brengen. Da's service.

Gisteren zijn we wat vroeger onder de wol gekropen, Arthur en Wouter veranderden het uur van opstaan niet en lagen dus bijna een halve dag in hun nest.

De partijen dan:
Arthur was als eerste klaar. Vandaag hadden we de ruilvariant van het Frans uitgekozen in de hoop een snelle remise te kunnen krijgen. Dan kon hij eindelijk aan zijn paper verder werken. Er werd natuurlijk net die ene variant gespeeld die ik maar heel kort aangehaald had, Arthur speelde het iets te traag en werd snel ingeblikt. Goed voor dat paper, dat wel. (4/9)
Arno baalde serieus. Zijn voorbereiding werd ontweken (de tegenstander zat daardoor wel in iets ongewoons) en Arno meende zich in het Catalaans een aantal standaardmanoeuvres te herinneren die fata morgana's bleken te zijn. Ook een snelle nul. De komende ronde wordt het zaak om even terug in het goede ritme te komen om daarna opnieuw naar boven te kijken.(3,5/9)
Thibaut had de Lg5-variant van de Najdorf nog eens scherper gesteld in de namiddag, want we verwachtten dat de Turk Yilmaz samen met zijn coach Goerevitsj een poging zou ondernemen om de zelfgebrouwde variant te kraken. Niets van dat alles: de Lg5 kwam op het bord, maar na 15 zetten begon de Turk al lang na te denken. Wat had die dan de hele dag gedaan? Thibaut kwam dus met voordeel uit het voorbereide deel en maakte erg krachtig af. Mooie overwinning. (5,5/9)
Wouter had van mij een scherpe variant gekregen tegen het Slavisch van zijn tegenstander. Het rendeerde want na 15 zetten stond hij huizenhoog gewonnen. Hij liet zijn voordeel weer lopen en maakte het uiteindelijk in het eindspel af. Terug op 50%. (4,5/9)

Thibaut scoort een meesternorm, maar hij had er al vier. Niet zo belangrijk dus. Dit toernooi brengt wel de 2400 elo terug in zicht, dan kan hij misschien eindelijk die titel eens aanvragen.

Ronde 8 (2)

50% deze ronde.
Arno blundert in een gelijke stelling na een vijftiental zetten. (3,5/8)
Arthur was klaar om zijn tegenstander te pletten met wit. Hij had wel zwart. Hij zette een pokerface op, speelde zijn eerste zetten met de overtuiging alsof hij de Sveshnikov goed had voorbereid en de tegenstander vluchtte een andere variant in. Het ging goed, maar het werd uiteindelijk remise. Eén opgelegde winstkans werd gemist. Toch een mooi resultaat. (4/8)
Thibaut slaagde er in om zijn tegenstander door de vlag te jagen. Het lijkt onwaarschijnlijk met dit tempo waarbij je bij elke zet 30 seconden bij krijgt, maar het kan. Thibauts voortdurende druk deed zijn werk. (4,5/8)
Tot slot nog Wouter. Die ging als eerste in de fout, maar de tegenstander profiteerde niet echt. Toen het richting tijdnood ging, nam Woutman het commando over en miste een goede winstkans. De partij verzandde in remise. Natuurlijk ook niet slecht met zwart tegen een 2300-speler. We moeten realistisch blijven.
De resultaten blijven dus zeer goed. Het aantal keren dat een Belg er op dit toernooi in slaagde om 50% te scoren is nog steeds op 1 hand te tellen.

Ronde 8 (1)

De eerste opmerkingen over het eentonige eten komen naar boven. Dat heeft nog vrij lang geduurd, dus dat is wel een pluim voor het hotel. Het is niet eenvoudig om telkens voor zo'n grote groep voor veel afwisseling te zorgen.
Nog nieuws: Arno won gisterenavond bijna in het Kolo'en. Bijna.

De paringen brengen veel optimisme: Thibaut tegen een speler met iets meer dan 2000 – het is eens iets anders – en de anderen tegen 2300+. Er wordt al gespeculeerd over een 4/4!? Het zelfvertrouwen is duidelijk nog ongeschonden na de rustdag. Hopelijk is het geen overmoed. De voorbereiding was in ieder geval vrij grondig. Enkel Wouter had geen zicht op wat hij ging tegen krijgen.

Rustdag (3)

Nog een leuk filmpje. Pinguins zijn niet echt hardlopers. Sterker nog, door de soms lange afstand van het water naar hun nest (tot 300 meter) is het al dan niet snel kunnen lopen eigenlijk van levensbelang om te kunnen overleven. Anders geraakt het eten niet snel genoeg bij het mannetje of vrouwtje dat op het ei past en die komt dan om van de honger.
Gisteren hebben we een geëvolueerde soort aan het werk gezien. Kijk maar eens hoe veel sneller deze slimmerd gaat ten opzichte van zijn collega's.

Rustdag (2)

Een poging om 2 walvis-filmpjes online te zetten.

Een kolos die onder onze boot door zwemt:


en eentje die op een paar meter van ons een luchtje komt scheppen.

Ronde 7 (2)

Met enige vertraging door de rustdag...

Arno is als eerste klaar. Een geweldige veegpartij. Hij krijgt al snel een mataanval tegen, maar door steeds maar de computerzet te vinden haalt hij op grootse wijze het punt binnen. Klasse. (3,5/7)
Wouter speelde een snertpartij: hij probeerde alles dicht te gooien met wit maar gaf op simpele wijze een pion weg. Weg ook de blokkade. (3/7)
Thibaut mocht het opnemen tegen zijn eigen variantje in het Siciliaans. Een iets minder eindspel werd in het begin nog goed verdedigd, maar enkele fouten met elk nog een toren en een handvol pionnen kosten hem de partij. Terug op 50%. (3,5/7)
Arthur speelde naar eigen zeggen zijn slechtste partij tot nu toe, maar hij won wel. Zo mag het ook. (3,5/7)

Rustdag

Vandaag beestjes gaan kijken op het schiereiland vlakbij Puerto Madryn. Het reservaat daar is wereldberoemd. We hebben 95 euro per man moeten betalen, maar het was de moeite.
Vertrokken om 7u.30 vanmorgen en om 19u. terug. Het busje zat vol met andere schakers die ook de moeite hadden gedaan om zelf te reserveren.

Peninsula Valdes is een schiereiland dat omzoomd wordt door de Golfo Nueve (een baai waar ook Puerto Madryn aan ligt), de Golfo San José (enkel toegankelijk voor wetenschappelijk onderzoek), de Golfo San Matias en de Atlantische Oceaan.
Het schiereiland is een natuurreservaat geworden, hoewel alles nog in privé-handen is. Op de schraal begroeide grond worden schapen gekweekt (om 1 schaap een jaar te laten leven is 2 ha. grond nodig – niet erg efficiënt) en lopen nog wilde paarden, Guanaco's en Choique's rond.
Het interessantste is op de stranden en in het water te zien. Doordat alles nog in privé-handen is, moet je wel overal betalen om een kijkje te mogen nemen.




Onze eerste stop in Caleta Valdes brengt ons aan het strand waar de zee-olifanten (of hoe vertaal je elephant seal) hun kalveren grootbrengen. De mannetjes liggen tijdens de wintermaanden maandenlang op het strand zonder te eten, ze houden een oogje in het zeil om er voor te zorgen dat niemand weg loopt met de kalven of de vrouwtjes.
Aan dit strand is iets unieks: er is een soort natuurlijk kanaal naar een bepaalde strook van het strand waardoor de orka's heel kort kunnen naderen en bij hoog tij de kalveren kunnen aanvallen die op het strand liggen. Dit is de enige plaats ter wereld waar de orka's een dergelijke techniek ontwikkeld hebben.
Wanneer wij er zijn is het laag water, dus er zijn geen orka's te zien. Wel opvallend is dat een aantal vrouwtjes en kleintjes in het water zitten. Dit is het eerste jaar dat dergelijk gedrag vastgesteld wordt. De wetenschappers vermoeden dat de temperatuur op het strand te hoog geworden is en dat ze daarom verplicht de koelte van het water moeten opzoeken, waar ze een gemakkelijke prooi vormen.

In Punta Norte eenzelfde schouwspel, maar nu met zeeleeuwen. Ook zij liggen te luieren op het strand en lijken niet van plan om de eerstkomende maanden veel te bewegen.

De trip gaat verder naar San Lorenzo, het pinguin-paradijs. Eerst eten we een lekker stukje schapenvlees (doordat de beestjes hun eten op zo'n groot gebied moeten zoeken is het vlees cholesterolvrij) en daarna wandelen we naar het strand. De pinguïns zitten al op zo'n 300 meter van het strand in elke struik of in elke spleet in de grond verborgen. Terwijl de ene ouder op het ei let, gaat de andere eten vangen. Er is dus een onophoudelijke stroom van pinguïns die van het water komen en naar hun nest terugkeren of in omgekeerde richting gaan. Erg mensenschuw zijn ze niet, enkel wanneer een groep van 10 man hen de weg verspert, verstijven ze.
Thibauts quote van deze week “Heb je al eens een pinguïn zien vallen? Mega-grappig.” krijgt geen praktisch voorbeeld. Ik zie ook niet in wat er nou grappig kan zijn om een pinguïn bvb. van 2 meter hoog naar beneden te laten vallen...

We keren terug naar de ingang van het schiereiland, Puerto Piramides. Daar kunnen we een bootje op om walvissen te zien. De Golfo Nueve is het populairste paringsgebied bij walvissen. Het stikt er rond deze periode van wijfjes met hun verse kleine. De kleine moet klaargestoomd worden voor een lange trip naar de voedselgebieden en ze krijgen daarvoor ademhalingsoefeningen. Wanneer we met het bootje in het midden van de golf liggen, krijgen we veel bekijks van de walvissen. Ze naderen tot op een paar meter, een enkeling komt eens vlak langs het bootje zwemmen (ze zouden erg slecht zien) en zwemt vlak onder de boeg door. Indrukwekkende beesten. Op de boot krijgen we uitleg van een Amerikaanse wetenschapper die de dieren bestudeert voor de universiteit van Patagonië.
Absoluut een schitterende afsluiter van de trip, we hebben veel spectaculaire foto's. Ik probeer er een paar op de blog te plaatsen.

Ronde 7 (1)

Toch een doorbraak op het gebied van de avondactiviteiten. Ook de Fransen, Engelsen en een verdwaalde Australiër hebben de weg naar de bar gevonden. Leuk.
Minder leuk is dat het hotel van zaterdag op zondag alle tarieven met 30% verhoogd heeft. Reden: crisis. Moeten de prijzen dan niet net omlaag gaan? Ik zal het eens vragen aan onze economie-expert Wouter.
Om kort te gaan: onze grote pinten zijn opgeslagen van 13 naar 17 pesos. Vanavond zullen we dus maar een bar in de stad opzoeken.

Het mindere resultaat van gisteren leidde niet tot demotivatie, de resultaten zijn nog steeds uitstekend naar Belgische normen. We hebben opnieuw goed voorbereid. Al blijkt niet iedereen het juiste materiaal te hebben. Wouter verwerpt een variant die Fritz (voor de niet-kenners: dit is schaaksoftware op de PC en produceert veel sterkere zetten dan de beste menselijke spelers) volledig afkeurt terwijl Rybka er in dezelfde tijd geen graten in ziet. We moeten Fritz enkele zetten mee nemen in de variant tot hij bijdraait. Zo hebben we er ondertussen al een paar gehad.
Voor de volgende toernooien geen Fritz of andere ongein meer, Rybka wordt verplichte kost.

Thibaut scoort niet enkel op het schaakbord, ook bij het pokeren gisterenavond was het prijs, enkel ikzelf kon overeind blijven. Waarop Arno tegen Thibaut: “Ik vind het een eer om naast zo'n genie te mogen zitten.”. Arno blijft ondertussen aan zijn weg naar de top timmeren in het Kolonisten. Gisteren had hij toch al 4 punten toen de eerste gewonnen had. Benieuwd wat hij vanmiddag gedaan heeft.

Het reisje voor morgen, de rustdag, is geboekt. Om 7u.30 komen ze oppikken voor een toer met alles erop en eraan.
Morgenavond pinguin aan 't spit, ik kijk er al naar uit.

Ronde 6 (2)

De terugslag van gisteren: slechts één halfje op vier vandaag. In de hogere regionen zijn ze iets meer op hun hoede voor voorbereidingen. Niemand die zich op het uitgestoken mes wil gooien.
Wouter was als eerste klaar. De onschuldige variant leidde inderdaad naar gelijk spel, maar het juiste, eenvoudige plan werd niet gevonden. Wout begon te zwalpen en maakte er toen zelf een eind aan met een foute berekening. (3/6)
Hetzelfde verhaal bij Arthur. Zijn tegenstander dook op de vierde zet een andere variant in, Arthur hield het gemakkelijk gelijk tot zet 20, begon toen te zwalpen en blunderde in slechte stelling. (2,5/6)
Thibaut had wit en had het voordeel dat zijn tegenstander de voorbereiding niet kon zien aankomen. Hij stond dan ook vanuit de opening gewonnen maar verprutste het op een wijze die een speler met zijn ervaring niet zou mogen tegenkomen. Na het grote voordeel te zien slinken, stelde hij zich te snel tevreden met remise. Iets langer nadenken had hem een verdiende winst gebracht. (3,5/6)
Arno kreeg ook niet de verwachte opening tegen. Van in het begin ging het aarzelend en toen zwart binnendrong was het eigenlijk gedaan. Arno probeerde nog lang iets te redden, zonder resultaat. (2,5/6)

Ronde 6 (1)

Een toernooi met zo'n boeket aan nationaliteiten is meestal goed voor veel verbroedering. Niet hier, voorlopig. Vanaf middernacht bevolken wij alleen de bar, enkel de Luxemburgse Fiona en een enkele Engelsman houden ons nog gezelschap. Waar zijn de tijden dat de Mamedyarovs en de Aronians nog het goede voorbeeld?

Arthur en ikzelf hadden het in onze bol gekregen om deze morgen naar het centrum van Puerto Madryn te gaan. Normaal heb je op een schaaktoernooi weinig volk aan het ontbijt, nu zit het zowaar vol. Nog nooit meegemaakt.
Terwijl de andere Belgjes nog in dromenland zijn, vertrekken we. Het waait nog steeds stevig maar niet meer zo erg als de vorige dagen. Toch is het afzien: het zand vliegt in ons gezicht en af en toe worden we volledig gezandstraald. Een jas is echt nodig om niet te veel last te hebben.


Puerto Madryn is een mooi stadje. Erg druk is het niet, er zijn veel kleine winkeltjes met van alles en nog wat en er is de fantastische architectuur. Onze architect-in-spe, Arthur, kan zijn hartje ophalen.
De bebouwde ruimte is beperkt, maar voor de rest lijken er buiten een beperkte hoogte van 3 verdiepingen geen beperkingen te zijn. Je hebt woningen in allerlei kleuren: groen, geel, rood, noem maar op. Veel ronde muren, schuine muren en andere fantasietjes. Het markantste wat we gevonden hebben, is iemand die zijn jeugddroom heeft uitgewerkt en in een mini-kasteel met kantelen, toren en binnenplaats woont.
Aan het begin van onze tocht maakte ik een opmerking tegen Arthur. In een relatief kleine gemeenschap als Puerto Madryn (60.000 inwoners), ver verwijderd van andere grote steden, kan het toch niet gemakkelijk zijn om te waarborgen dat er van alles voldoende kennis en kunde aanwezig is om dezelfde kwaliteit en mogelijkheden te bieden als in een grootstad. Deze stelling leek ook bevestigd te worden tijdens onze tocht. De vorige aannemer in de stad was duidelijk gespecialiseerd in draaitrappen en zwevende trappen. Maar nu is hij op pensioen of verhuisd en de opvolger heeft enkel de afdeling ruwbouw uitgedaan. Er wordt hier nog heel veel gebouwd, maar al die gebouwen staan even ver: ruwbouw en nog niets van afwerking.

partijen zijn ondertussen bezig. Thibaut lijkt op het bord te hebben wat hij heeft voorbereid. Wouter ook, al viel er niet veel voor te bereiden wegens een gebrek aan bruikbare partijen. Bij Arno lijkt de tegenstander een andere opening gekozen te hebben. Arthur zit te ver weg, hopelijk krijgt hij de voorbereide Sveshnikov voorgeschoteld.

Ronde 5 (2)

Woeha! 3,5 op 4. Dat scheelde niet veel.
In het kort: Thibauts voorbereiding was goed voor een heel comfortabele remise met zwart tegen de grootmeester. (3/5) Woutmans hakte er op los met zijn Zukertort. (3/5) Arno's tegenstander besloot voorbereiding te ontlopen en kwam daardoor in een stelling waar hij echt niets van snapte. (2,5/5) En ook de voorbereiding van Tuur was ruim voldoende voor een gedecideerde overwinning. (2,5/5) Balans van de dag: een remise met zwart tegen 2500+ en drie 2300's gescalpeerd.

Ronde 5 (1)

Bedankt voor de elektro-tips. De kneukelmethode is afdoende.

De 62,5 centiliters waren gisterenavond snel op en we moesten dan maar overschakelen op Stella. Lekker biertje trouwens, dat Patagonisch vocht.
Bij het Kolo'en demonstreerde Arno nog eens zijn goedhartigheid en liet zich opnieuw kaal pluimen. Die jongen mist wat “grinta” voor dit soort spellen. We proberen hem wat op te leiden, tegen dat we hier weggaan kan hij iedereen in de zak zetten zonder met de ogen te knipperen. Zoals de rest van onze ploeg. :)

Nog een gedenkwaardige gebeurtenis: ik heb me – ik denk als eerste van de volledige zaal – gewaagd aan het pronkstuk van de desserts. Daar staat elke keer een grote schaal uitgestald met wat bruin-kleurige bollen. Er waren wilde speculaties over wat het zou kunnen zijn, maar erg veel aanknopingspunten hadden we niet. Het enige waar we het vrijwel over eens waren, was dat als je het tegen de muur gooit, het zeker blijft plakken. Dit in tegenstelling tot andere desserts die eerder laten vermoeden dat ze zeker tot het plafond kaatsen.
Maar goed, onze bruine bollen dus. Ze lagen daar al enkele dagen en ondanks vele nieuwsgierige blikken was er niemand die er zich aan waagde. Tot gisteren dus. Om ze toch wat aantrekkelijker proberen te maken hadden de koks ze deze keer versierd met wat room. Een bruine, plakkerige bol met een wit toupeetje.
Ik heb me er aan gewaagd en heb een onversierd exemplaar genomen. Het blijkt om gecaremelliseerde appelen te gaan, een heel zoet toetje. Ik ben onderweg geen wormen of andere beestjes tegengekomen, dus het is wel OK.
Toch denk ik dat het nog steeds het enige geconsumeerde exemplaar is. Vanmiddag lagen ze er niet meer. Durfden ze niet meer komen nu één van de kameraden gesneuveld was?

De voorbereiding voor deze ronde verliep rustig. Wouter zal voor de eerste keer de Zukertort kunnen bovenhalen, daar zit hij nu al zo lang op te wachten. Arthur heeft zich zwaar klaargestoomd voor een Sveshnikov. Hij moet tegen Arno's tegenstander van gisteren. Benieuwd of die zich opnieuw zo laat rollen in de opening, Arthur is er in elk geval klaar voor.
Arno zelf gaat waarschijnlijk een rustige partij tegemoet. Ik heb het hem nog eens ingepeperd dat een remise met zwart tegen een hoger geklasseerde speler dik OK is. Arno is goed in rustige en overzichtelijke stellingen, dat moet hij leren perfectioneren als wapen.
Ik heb Thibaut één van mijn eigen varianten gegeven om te gebruiken tegen zijn tegenstander van vandaag. Het is soms handig als je openingsrepertoire gelijk loopt, dan ga je soms dubbel zo snel vooruit met vinden van nieuwtjes en het dichten van gaatjes


Wie het toernooi vlot wil volgen: ga naar http://www.chess-results.com, daar komt alles sneller en uitgebreider op dan op de officiële site.
Wie de geanalyseerde partijen van de Belgen wil hebben, mag mij altijd een mailtje sturen of een berichtje op de blog zetten, dan mail ik ze door in Chessbase-formaat. Ik zet ze voorlopig niet online, we moeten het de tegenstand ook niet te gemakkelijk maken.
De stormwind is eindelijk gaan liggen. Na enkele regendruppels vanmorgen ging de wind liggen en kwam de zon uit. Het is nog fris, maar dat zou de volgende dagen veranderen. Dan kunnen we eindelijk eens naar buiten...

Ronde 4

Het is terug wat warmer en de wind is in kracht afgenomen. Goed voor een korte strandwandeling vanmorgen.
We worden niet echt aangemoedigd om uit onze kamers te komen. Het tapijt in onze kamers is goed, maar wat in de gangen ligt zorgt er voor dat je goed statisch opgeladen bent en dat je een mooie schok krijgt van zodra je de deurklink van de kamer aanraakt. Verrassend en leuk de eerste keren maar na 10 keer is de pret er toch wat van af. In die zin dat we nu al beginnen te discussiëren wie deze keer de deur moet openen.

Rondje!
Arthur heeft na 1 uur en 9 zetten al gedaan. Zijn tegenstander speelt een heel scherpe zet, denkt dat die slecht is en stelt remise voor. Arthur vertrouwt het zaakje niet (terecht, zo blijkt na lange analyse) en neemt het aan. (1,5/4)
Wouter maakt met zwart gehakt van zijn tegenstander (met meer dan 2300 elo). Een vergiftigde pion op d4 deed zijn werk en Wouter vond schijnbaar moeiteloos de juiste zetten. Knap! (2/4)
Thibaut is als volgende klaar: gewonnen tegen een Indische IM. Goed uit de opening gekomen, een opgelegde winstkans gemist en daarna in de problemen gekomen. De Indiër tast gelukkig mis in zijn aanval en moet de dames ruilen met een stuk minder. (2,5/4)
Arno's voorbereiding komt op het bord. Hij kan de eerste 20 zetten op automatische piloot spelen en hij heeft op dat moment winnend voordeel. Dan komt de aarzeling, zwart komt terug in de partij en het is misschien maar goed voor het zelfvertrouwen dat Arno remise neemt wanneer hij nog wat voordeel heeft. Een eerste halfje zelf gescoord, vanaf nu kan er wat meer onbevangen gespeeld worden. (1,5/4)

Ronde 3

Net niet. Thibauts openingsexperiment werd hem bijna noodlottig maar gelukkig bleef de tegenstander op winst spelen waardoor De Kleine de bordjes nog kon keren. (1,5/3)
Arno's eerste zet buiten theorie laat hem meteen struikelen. Even later kan hij nog eens een gelijkmaker op het bord zetten, maar hij ziet het niet. De rest was masochisme. (1/3)
Hoewel we zelf nog eens gecheckt hadden dat Wouters systeem tegen het Koningsindisch nergens in de databases stond, werd Wouter dolgedraaid door zetverwisselingen in de opening. Hij kreeg een Hollandse stelling op het bord. Daar heeft hij duidelijk nog geen Hollandse kaas van gegeten, hij wordt dan ook opgerold. (1/3)
Tuur krijgt een boertje cadeau na 8 zetten en geeft het niet meer af. (1/3)
Morgen een nieuwe kans. Nu eerst onze eerste lange nacht, goed om van dat vermoeidheidsgevoel af te geraken?.

Ronde 2

Niet Arno, wel Wouter heeft na 15 minuten al gedaan. De Angolezen zijn er niet, maar ze werden wel nog meegenomen in de paringen. Om het op zijn Spaans te vragen: oekanda? (1/2)
Arno heeft zijn eerste partij er na 2 uur op zitten. Hij probeerde het boeiend te maken tegen een sterke tegenstander, maar dat is natuurlijk om slaag vragen. Die kwam er ook. Met wit remise proberen te maken tegen een tegenstander met 400 elo meer, daar is niets oneervols aan. (1/2)
Arthur speelt een dijk van een partij en staat in een heel complexe stelling lang beter. Hij overziet een kwaliteitsoffer dat hem voordeel geeft en krijgt een gelijk opgaand eindspel op het bord. Het vat is echter af en hij laat zich te gemakkelijk oprollen. (0/2)
Thibaut speelt een draak van een opening. Na 15 zetten al duidelijk slechter staan (2 pionnen in het rood) met wit, terwijl je tot zet 12 alles voorbereid hebt, dat is het toch niet. Hij speelt maar iets om zijn tegenstander bezig te houden en kan na 40 vaststellen dat hij terug binnen de remisegrenzen zit. En dat tegen een 2600. Zhigalko schakelt weer een versnelling hoger en kan met een mooi zetdwangmotief toch nog het volle punt binnenhalen. Jammer, maar het zou niet verdiend geweest zijn. (0,5/2)

De tegenstanders voor ronde 3 zijn meer spek naar ons bek. Thibaut en Arthur moeten het normaal halen tegen lager geklasseerde tegenstanders. (Voorbereiden was er wel niet bij wegens een gebrek aan partijen.) Wouter kan tegen een 2350 zijn nieuwe wapens bovenhalen. Arno heeft nog eens goed zijn Siciliaanse varianten doorgenomen en hoopt meer ervaring te hebben in die stellingen dan zijn tegenstander, een Argentijnse IM. Straks mijn eerste rondje in Argentinië?

(PS: de officiële website is www.ajedrez.com.ar, ze is inderdaad meer offline dan online)

Dag 1 (2) - Dag2 (1)

De eerste partij die klaar was gisteren, was die van Thibaut. Lenderman koos een nogal onambitieuze variant en Thibaut kwam gemakkelijk gelijk. Een paar kleine onnauwkeurigheden gaven Lenderman wel voordeel, dat hij genadeloos in winst leek om te zetten in het eindspel. Maar op het moment dat hij de genadeklap kan toebrengen, gaat hij in de fout en Thibaut kan ontsnappen met remise.
Wouter baalt als een Argentijnse stekker. Zijn voorbereiding kwam op het bord, de tegenstander kwam met een redelijk antwoord maar toen het echt spannend werd, ging het helemaal fout voor Wout.
Arthur leek ook niet echt gelukkig. Zijn tegenstander hield duidelijk minder van oppervlakkiger stellingen, maar toch verkoos hij om de Grand Prix te spelen. Ingewikkeld spel en Arthur was toch duidelijk minder bedreven in het manoeuvreerwerk. Ook een nul dus.
Een halfje uit drie dus in de eerste ronde en 1 forfait. Een normaal resultaat.

Bij het avondeten zaten we deze keer als eersten aan tafel en dat was dus een wereld van verschil. Veel keuze, nette tafels. Time management wordt belangrijk in de volgende dagen...

Na de analyse van de gespeeld partijen snel nog de paringen bekeken. Oeps, geen matiging van de tegenstand.Wouter tegen een onervaren Angolees, dat valt mee. Dat Arno tegen een 2500 mag, was te verwachten, maar Thibaut (tegen één van de favorieten, Sergei Zhigalko) en Arthur (ook een 2500) mochten hopen op een iets haalbaardere tegenstander. Snel nog even opzoeken wat ze spelen en dan naar bed. Morgen zijn er 2 rondes gepland, de eerste al om 9 uur. (In de FIDE-reglementen staat nochtans dat er op toptoernooien nooit voor 11u. 's morgens mag begonnen worden...)


Ha, variatie bij het ontbijt! Ze hebben de twee tafels omgewisseld.
De wakkeren onder ons hebben dat natuurlijk wel in de mot. (En ja, daar ben ik dus ook bij. Jetlag.)

Voor de start van de tweede ronde valt nog een klein lijkje uit de kast. Arthur heeft zich voorbereid op 1.e4, terwijl ik in de recente partijen van zijn tegenstander enkel 1.d4 vond. Van diens behandeling van het Slavisch hoeft Arthur geen schrik te hebben, de opening zal hij wel overleven. Met deze raadgevingen vertrekt Arthur naar zijn partij, hopelijk houdt hij stand.
Thibaut heeft zich goed kunnen voorbereiden, zijn tegenstander speelt vrijwel altijd dezelfde varianten.
Arno krijgt dezelfde richtlijnen als gisteren: zijn tegenstander heeft ook een rustige speelstijl, als veel lager geklasseerde speler is het perfect toegelaten om catenaccio-schaak te spelen. Dat moet Arno kunnen, een stuntje tegen een speler van grootmeestersterkte moet dus mogelijk zijn.
Wouter heeft een rustige morgen achter de rug. Van zijn tegenstander zijn geen partijen terug te vinden, die heeft nog te weinig internationale ervaring.

Arno's tegenstander is er nog niet. Hij zal toch niet opnieuw...

Buiten zijn de wolken ondertussen verdwenen, maar de temperatuur is zo'n 5 graden gezakt. Ik schat dat het nu zo'n graad of 16 is. De stevige zeebries is een stormwind geworden. Vanaf morgen zal het weer beter worden.

Dag 1 (1)

Arno ligt nog wat in de knoop met het uurverschil en had zijn wekker een uur te vroeg gezet. Pech voor de anderen.
Bij het ontbijt liggen er croissants, brood, vlees, fruit en wat roerei. Niet slecht, maar toch niet helemaal wat je van een vijfsterrenhotel zou verwachten. Bovendien worden de gebruikte plaatsen niet opgeruimd waardoor je tussen de resten van je voorgangers mag eten.
Een korte wandeling na het ontbijt om de buurt te verkennen. Het is duidelijk dat die lage gebouwen één groot nadeel hebben: alles ligt ver uit elkaar. Toch enkele cafeetjes in de buurt, dat opent perspectieven.

De gebouwen hier in Puerto Madryn ogen wel frisser dan wat ik in Buenos Aires zag. Iedereen heeft hier zijn huisje en zijn tuintje, er is plaats zat.
Het stadje ligt vele kilometers lang uitgestrekt langs de kust en lijkt nooit veel verder dan 1 kilometer het land in te gaan. Daarachter: het grote niets. Een vlakte met wat lage begroeiing: Patagonië.
Om 11u. is er de 'technical meeting' voor de coaches. Weinig ophefmakends, enkel dat de spelers tot 15 minuten te laat mogen komen zonder een forfait aan hun broek te krijgen.
De deelnemerslijst begint ondertussen vorm te krijgen. Weinig deelnemers dit jaar: zo'n 80 jongens en 50 meisjes, dat is zowat de helft van anders. Bij de jongens is er wel een zeer sterke top, met de Fransman Maxim Vachier-Lagrave als absolute topper. Die jongen won iets meer dan een maand geleden nog het toptoernooi in Biel en staat dicht bij de top 10 in de wereld.

Het middagmaal lijkt goed op het ontbijt, aangevuld met wat vlees en desserts . Ook hier geldt het principe dat wie eerst komt, eerst maalt. De volgenden mogen niet te kieskeurig zijn.

De paringen voor de eerste ronde zijn uit. De laaggeklasseerde Belgjes hebben uiteraard allemaal een zware dobber in de eerste ronde. Thibaut heeft de leukste: de Amerikaanse grootmeester Alex Lenderman. Daar won Thibaut vier jaar geleden eens tegen op het WK -16. Waarna Lenderman gewoon alle resterende ronden won en wereldkampioen werd. Vandaag nog eens van hetzelfde?

Na een kwartiertje is Arno al terug. De tegenstander is nog niet komen opdagen. Blijkbaar hebben ze toch enkele exoten nog meegenomen in de paringen.
Een eerste punt, maar geen vreugde. Ook Nigel Short (die we 2 weken geleden zag op de Your Next Move-simultaan met Kasparov) komt zijn beklag doen over dit toch vreemd fenomeen. Er zijn maar liefst 3 spelers niet opgedaagd in de eerste ronde. Waarom moet je je dan aanmelden?

Misschien zorgen de andere Belgen voor wat meer vreugde. Als ze samen meer dan de helft scoren in een ronde, geeft de coach een rondje. En als ze 4 uit 4 halen dan betaal ik de hele avond. Berekende risico's. (En geen zorgen, het hotel is helemaal niet duur: een halve euro voor een koffie en 2,5 euro voor een “normale” pint van 62,5 centiliter. Benieuwd wat hier een grote cerveza is.)
Straks meer over de partijen van de anderen. Thibaut zit een eindspelletje met een pion minder te verdedigen, Wouter lijkt er hard van te gaan en Arthur houdt het goed rustig en staat goed.

Ambtelijke mededeling: communciatie België-Argentinië

Voor we verder gaan, eerst even een dienstmededeling: de GSM's van de jonkies laten het schromelijk afweten en ze lijken enkel berichtjes te kunnen ontvangen. Voor dringende berichten kun je op mijn GSM terecht: +32 472 900 235.
We hebben wel gratis draadloos internet op het hotel en gratis adapters zodat onze laptops zich kunnen laven, dus mail is het meest aangewezen communicatiemiddel.

Tot zover deze mededeling voor derden.

Brussel – Buenos Aires – Trelew – Puerto Madryn

Afspraak om 16u. onder de grote borden in Zaventem. Een rondje voor mijn verjaardag, een laatste kus voor het lief (tiens, mama en papa zijn al lang nergens meer te bekennen) en “off we go...”
Voor Wouter is de vlucht Brussel-Madrid zijn vliegdoop. Een leuke joyride met veel turbulentie boven de Pyereneeën en het nodige geschud en gekraak is een leuke opener. Dat zal een mens zin geven.
In Madrid moeten we switchen van terminal, met een ondergronds treintje van Belgische makelij. Op de vlucht tussen Brussel en Madrid hebben we niets te eten gekregen en op de luchthaven is ook niet veel meer open. Een broodje stilt de honger.
Om 1u.25 vertrekken we richting Buenos Aires. Met een niet zo nieuwe Airbus 360. Voor de kenners: een rij van 2 stoelen tegen het raam, 4 stoelen in het midden en nog eens 2 stoelen aan de andere kant. Met weinig ruimte. Niet echt comfortabel om 13u. op het vliegtuig te zitten, maar buiten slapen hoeft er niet zo veel te gebeuren. Thibaut is wel de meest creatieve met slaaphoudingen op de kleine ruimte: hoofd op het klaptafeltje, hoofd tegen de zetel, hoofd opzij (in de gang). Enfin, een rustige nacht en een rustige vlucht.

Het is hard aan het regenen in Buenos Aires wanneer we landen. De luchthaven blijkt verrassend klein voor zo'n miljoenenstad.
Na de obligate stempel in het paspoort staan we voor het eerst op Argentijnse bodem in een Spaanssprekend land waar we met ons Engels niet veel zullen geregeld krijgen.
Na wat zoeken vinden we een bankkantoortje in de luchthaven waar geld kan gewisseld aan deftige tarieven. Hier krijgen we 5,66 pesos voor 1 euro terwijl 30 meter daarvoor in het grote wisselkantoor maar 4,93 pesos werd gegeven. Of hoe word ik rijk op de rug van de toeristen.
Bij een tweede poging blijkt ook een bankautomaat te werken met mijn Visa-kaart. Da's dus al een eerste mogelijk probleem uit de weg geruimd.
Dan deel 2: om 20u.45 – dus over zo'n 11 uur – moeten we het vliegtuig hebben naar Trelew. Dat is wel op een andere luchthaven in Buenos Aires. Na wat navragen vinden we een shutlledienst tussen de 2 luchthavens.
Ons eerste ritje door Buenos Aires. Opvallend: weinig hoogbouw. De meeste gebouwen lijken in een staat te verkeren die bij ons tot sloop zou leiden.
Het is niet echt druk op straat, maar dat komt misschien net doordat de stad uitgesmeerd is op zo'n groot oppervlak. Qua auto's: veel Peugeots, Renaults en Citroëns, oude Fords, andere grote merken met goedkopere modellen die je bij ons nauwelijks ziet. En veel vrachtwagens: van rammelbakken tot van de flitsende macho-trucks zoals je ze in de VS vaak ziet.
Onze bestemming, Jorge Newbery Aeroparque, ligt vlak naast zee en zo krijgen we ook iets van de haven te zien. Ik dan toch, want het jong grut is nog altijd volop bezig met een spelletje Risk op de laptop.
Deze keer opnieuw geen echt grote luchthaven, maar gelukkig kunnen we hier wel comfortabel zitten en iets eten. Belangrijke vaststelling hier: van het Spaans verstaan we niets (véél te snel...) en ze zijn bijzonder kwaad als ze kleingeld moeten teruggeven. Twee eigenschappen die waarschijnlijk tot een groot verloop van medewerkers leiden op een internationale luchthaven waar elke toerist met zijn vers afgehaalde biljetjes van 100 pesos komt.
We maken vlot zo'n 8 uren zoet met “Presidenten” en “Kolonisten” voor we op het vliegtuig kunnen stappen richting Trelew. Het is ondertussen 21u. plaatselijke tijd, dat is 2u. 's nachts Belgische tijd. We zijn dus al 34 uur onderweg.
Het opstijgen in Buenos Aires is fantastisch. Er hangen weinig wolken en het vliegtuig moet een bocht van 270 graden maken over het water voordat we van de stad weg vliegen. Het is donker en de straatverlichting geeft ons een mooi zicht op de immense oppervlakte die de stad bestrijkt.

Iets voor 23u. plaatselijke tijd landen we in Trelew. Het vliegtuig moest iets harder in de remmen dan gebruikelijk om niet in het gras te belanden.
Er staat zowaar iemand te wachten van de organisatie om de schakers op te vangen, er is dus toch leven in Argentijns schaakland!
Iets voor 1u. 's nachts staan we in het hotel, 15 minuten later hebben we de pasjes voor onze 2 kamers. Een kaartje trekken voor de kamerverdeling: Thibaut en ikzelf nemen de kamer voor 2, Wouter, Arno en Arthur nemen de andere kamer. Eindelijk een douche, daarna het bed in.

Wat vooraf ging

Het is al weer enkele jaren geleden dat er een groot toernooi in Zuid-Amerika georganiseerd werd. En het zal ook nog enkele jaren duren voor dat nog eens gebeurt. Wat ze er deze keer van bakten nog voor het toernooi begon, mocht er wezen.
Eerst aangekondigd van 18 tot 31 oktober in de grote Argentijnse kuststad Mar del Plata, werd 3 maand voor het begin alles 4 dagen achteruit geschoven. Fijn voor wie verlof heeft gepland.
Drie (3) weken voor de start verspreidde de Fide een bericht dat “door onvoorziene omstandigheden” een nieuwe locatie werd gekozen, nl. Puerto Madryn. Klinkt niet zo speciaal, tot je het opzoekt op de kaart. Het ligt zo maar even 1000 km. meer naar het zuiden. Bovenop de al geboekte vliegreizen kwam nog eens een extra vliegreis en nog eens zo'n 12 uur extra reistijd.
Zo kort voor het toernooi (en met al zoveel geld uitgegeven aan vliegticketten), haak je natuurlijk niet meer af en ga je er gewoon voor.
Sandra regelde zoveel mogelijk vanuit het Belgenland, en we vertrouwen op onze reiservaring en ons boek “Spaans voor dummies” om er te geraken. Adelante!

Welkom op mijn blog!

Het eerste wat je hier zult te zien krijgen, zal een verslag zijn van het jeugd-WK in Argentinië van 20/10 tot 8/11.